Tef, halk müziği topluluklarında sıkça kullanılan bir çalgıdır ve bu dağar kendine özgü ritim yapıları taşır.
Birinci özellik aksak kalıplardır. Birimler iki ve üçlü gruplar hâlinde eşit olmayan biçimde dizilir; bu dizilişin korunması kalıbın kimliğidir.
İkinci özellik oyun bağıdır. Birçok kalıp belirli oyun figürleriyle eşleşir ve vurgular bu figürlere göre yerleşir.
Üçüncü özellik tempo kararlılığıdır. Oyun havalarında tempo kesin olmalıdır; kayma doğrudan hissedilir.
Dördüncü özellik hızlanmadır. Birçok halay bölümler ilerledikçe hızlanır; bu hızlanma planlı ve kademelidir.
Beşinci özellik yöresel tavırdır. Aynı kalıp farklı yörelerde farklı süslemelerle çalınır; bu farklar dinleyerek öğrenilir.
Altıncı özellik topluluktur. Tef genellikle davul ve diğer ritim çalgılarıyla birlikte çalar; rol dağılımı önceden belirlenir.
Çalışma yöntemi kalıbın sayılarak kurulmasıyla başlar; ezgi ve tavır sonra eklenir.
Derslerimizde halk müziği dağarı dinleme ile birlikte çalışılır.