Türk sanat müziği topluluklarında tef, usulü taşıyan ritim çalgılarından biridir ve bu bağlamda daha ölçülü bir icra beklenir.
Birinci özellik usuldür. Bu dağarda usuller ayrıntılıdır ve küçük usullerden büyük usullere kadar geniş bir aralığa yayılır. Usulün ağırlık düzeni tefin vuruşlarıyla verilir.
İkinci özellik ölçülülüktür. Tef burada öne çıkan değil, taşıyan bir çalgıdır; süslemeler ölçülü kullanılır.
Üçüncü özellik ses düzeyidir. Sanat müziği topluluklarında doku incedir; tefin kuvvetli çalması sözü ve ezgiyi örter.
Dördüncü özellik zil denetimidir. Zilli tefte zillerin ne zaman duyulacağı bilinçli olarak seçilir; sürekli zil sesi dokuyu bulandırır.
Beşinci özellik serbest bölümlerdir. Taksim ve gazel gibi ölçüsüz bölümlerde tef susar ya da çok seyrek girer.
Altıncı özellik geçişlerdir; usul değişimleri önceden bilinir ve provada denenir.
Bu dağarda usul bilgisi, kalıp ezberinden daha belirleyicidir.
Derslerimizde sanat müziği dağarı usul çalışmasıyla birlikte yürütülür.